Home
English


 
Dirck van Delen, Dziedziniec pałacowy, 1635. Giovanni Battista Gisleni, Projekt kszesła na kółkach dla Władysława IV
Apartamenty królewskie

Pokoje mieszkalne były urządzone z przepychem. W niektórych apartamentach ściany pokrywała marmurowa okładzina, inne obito złotogłowiem i arrasami. Na stropach znajdowały się malowane plafony, ujęte bogatymi ramami, a w jednej z komnat było malowidło przedstawiające świętą Cecylię, zawierające zapewne jakieś aluzje do królowej Cecylii Renaty. W tej sali, którą zdobił obraz patronki muzyki -świętej Cecylii, często występowała kapela dworska. W sąsiedniej kaplicy przyciągał uwagę obraz ukazujący wizję świętego Franciszka, któremu ukazał się Zbawiciel. Król Władysław IV zgromadził w pałacu swój zbiór antycznych rzeźb, które później padły łupem elektora brandenburskiego Fryderyka Wilhelma Hohenzollerna.

Pałac był ulubioną rezydencją Władysława IV. Król wcześnie zaczął zapadać na zdrowiu. Cierpiał na jakąś bardzo złośliwą odmianę reumatyzmu oraz na kamicę. Bardzo się roztył. Lubił długo się wylegiwać i nawet sprawy państwowe załatwiał w sypialni, jadał w pościeli, bo mu podobno taki tryb życia na zdrowie pomagał -pisał nuncjusz Visconti. Nawet w pokojach pałacowych króla noszono w krześle lub lektyce. Projekty takich lektyk i krzeseł na kółkach sporządzał Giovanni Battista Gisleni, a wykonywał je stolarz i snycerz królewski Hanus Hanle. Król posiadał również własną windę w pałacu.

W 1652 podjęto z inicjatywy Jana Kazimierza i Ludwiki Marii przebudowę wnętrz w stylu rzymskiego baroku. Pracami kierował Giovanni Battista Gisleni, a wspaniałe dekoracje w marmurze wykonał Giovanni Francesco Rossi. Przepadły one gdy Villa Regia została całkowicie zdewastowana przez Szwedów i Niemców podczas drugiej wojny północnej w roku 1656. Król szwedzki kazał wyrwać i zabrać do Szwecji nawet marmurowe odrzwia i framugi okien.

 
Wygląd zewnętrzny Apartamenty królewskie Ogrody pałacowe
Wygląd zewnętrzny Apartamenty królewskie Ogrody pałacowe